Światło z brązu na łódzkiej „Pietrynie”. Historia Pomnika Lampiarza

​Spacerując reprezentacyjną ulicą Piotrkowską w Łodzi, łatwo minąć miejsca, które kryją w sobie fascynujące opowieści o przeszłości miasta. Jednym z takich punktów jest ulokowany pod numerem 37 Pomnik Lampiarza (często nazywany też pomnikiem bezimiennego elektryka). Ta niezwykła rzeźba z brązu na stałe wpisała się w industrialny klimat i miejską tkancę Łodzi.

​Od gazu do elektryczności – skąd wziął się pomnik?

​Pomnik nie znalazł się w tym miejscu przypadkowo. Odsłonięto go 21 września 2007 roku, a jego powstanie ściśle wiązało się z okrągłym jubileuszem – 100-leciem energetyki w Łodzi.

​Choć dzisiaj kojarzymy „lampiarzy” głównie z romantyczną historią latarni gazowych, ten konkretny pomnik upamiętnia pionierów elektryfikacji. Postać umieszczona na drabinie, wspięta na stylową latarnię uliczną, symbolizuje trud i pracę ludzi, dzięki którym łódzkie ulice i domy rozbłysły nowym, elektrycznym światłem.

​Symboliczne miejsce

​Lokalizacja rzeźby przy ulicy Piotrkowskiej 37 również nie jest dziełem przypadku. Pomnik stanął dokładnie przed witryną dawnego, ekskluzywnego sklepu „American Diamant Palace”. To właśnie tam – po raz pierwszy w historii miasta – wieczorem 7 maja 1906 roku wnętrze zostało rozświetlone przez prąd elektryczny, dostarczony kablem niskiego napięcia z podziemi pobliskiego Grand Hotelu.

​Stały element miejskiej scenerii

​Rzeźba przedstawia elektryka w roboczym ubraniu i czapce z daszkiem, który wsparty na drabinie majstruje przy latarni. Wykonany z brązu monument wtopił się w deptak tak naturalnie, że przechodnie często biorą go z daleka za prawdziwego pracownika konserwującego oświetlenie. To także jedno z ulubionych miejsc turystów chętnie zatrzymujących się na pamiątkowe zdjęcie na słynnej łódzkiej „Pietrynie”.